Boonrerk 的个人资料[][]- Buay -[][]照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
[][]- Buay -[][]welcome into my space 11月1日 ...จู่ๆก็มีอารมณ์อยากเขียนระบายอะไรซักอย่างขึ้นมา ไม่ได้ตั้งใจจะอัพสเปซ ไม่ได้ตั้งใจจะให้ใครเข้ามาอ่านเป็นพิเศษ เพราะคงจะรู้อยู่แล้วว่าบ๊วยรู้สึกยังไง คำว่ารักมันเร็วไปมั้ย สำหรับบ๊วย มันไม่เร็วไปหรอก ความรู้สึกที่มีให้ มันมากกว่าคำว่าคิดถึง ถ้าไม่บอกว่ารัก ก็ไม่รู้ว่าจะใช้คำไหนมาแทนแล้วล่ะ ถ้าถามว่าแน่ใจแล้วเหรอ บ๊วยขอตอบเลยว่าแน่ใจ ไม่ว่าเค้าจะคิดยังไงก็ตาม ยังไงก็ไม่เปลี่ยนความรู้สึกนี้ไปได้ อย่ากลัวเลยที่จะได้ยินคำๆนี้ รักคุณเข้าอีกแล้วเพลง: รักคุณเข้าอีกแล้ว เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ
มีเพลงเพลงนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง * ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง
ความรักที่ลึกซึ้ง **
เก็บเพลงรักนี้ให้เป็นของขวัญ กาลและเวลาที่เปลี่ยนหมุนและเวียนไป (*,**) ฉันขอใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิตที่ฉันมี (**) ฉันขอมอบชีวิตทั้งหมดไว้
4月24日 Summer at Patthaya "The Dead Cars Trip" 2nd episode21 เมษายน
10.00
กว่าจะตื่นนอนได้ หลังจากที่เมื่อคืนนี้หวิดเสียตัว(ตรูด)ให้เกย์เฒ่าสองคน จริงๆนัดกันไว้ว่าจะตื่นกัน8โมงเช้า แต่ก็นั่นแหละ ใครจะยอมตื่นวะ อากาศเย็นๆน่านอน 555
สงสัยมั้ยทำไมชื่อถึงเป็น Dead cars trip เหตุผลก็คือว่า รถทุกคันที่เอาไปทริปนี้ แมร่งเสียทุกคันเริ่มจาก
1 รถเนะยางดุ้งไปสองเส้นตอนขามา
2 รถมุ้ยที่แบตหมด สตาทไม่ติดเช้านี้
3 ส่วนรถไอ้เม่น ตอนแรกนึกว่าจะรอด แต่เพิ่งมารู้ทีหลังว่าแตรมันพัง (ไอ้เม่นยังเถียงว่าดังอยู่)
สรุปว่า เสียทุกคัน มันจะอะไรนักหนาวะเนี่ย - -"
12.00
กว่าจะซ่อมรถกันเสร็จ ได้กินข้าวเชี่ยง(เช้ากับเที่ยง)ก็เกือบๆบ่ายละ (จริงๆตื่นสายมากกว่า) - -
15.00
เท่ยวพัทยาปาร์ค งานนี้โกะเป็นพระเอก ถูกเพื่อนๆยุให้เล่นเครื่องเล่นทุกอัน 555 ได้ผล ไอ้โกะเล่นทุกอัน ผลสุดท้าย อ้วกไปรอบนึง(ไอ้โกะหน้าซีด เพื่อนๆสะใจ)
สรุปทริปนี้เที่ยวพัทยา แต่ไม่ได้ลงไปแตะทะเลซักกะนิด -*- 4月22日 Summer at Patthaya "The Dead Cars Trip" 1st episodeวันที่ 20 เมษายน 2550
วันนี้เพื่อนๆนัดกันไปพัทยา เพราะว่ามีงานราชวิทยาลัยmed ก็เลยถือโอกาสไปเที่ยวกัน(เกือบ)ยกแก๊งค์ ทั้งพวกไปดี(ไปทำงาน) กับพวกผี(ไปสิงโรงแรมเค้าอยู่) ช่วงนี้เพื่อนๆมันคึก นัดเที่ยวบ่อยมากกก ดีนะที่ตรูกลับมาช่วงนี้พอดี
16.30
เพิ่งเลิกงานที่ราชวิถี รีบส่งเวร แล้วก็รีบขึ้นรถไปหาไอ้เม่นที่คณะ(เภสัช) กลัวมันจะรอนานเดี๋ยวเม่นมันเหงา แต่สุดท้าย กรูกับไอ้เม่นก็ต้องนั่งรอเพื่อนๆอีก3ชั่วโมง กินข้าวก็แล้ว จนหิวแล้วกินอีก(ไอ้เม่นกิน3รอบมั้ง) กว่าจะได้เสด็จออกจากกรุงเทพก็สองทุ่มครึ่ง (เฮ้อ กรูน่าจะเดาได้น้า ไม่เห็นต้องรีบมาเลย)
20.30
ออกจากคณะ ออกพร้อมกะรถเนะ(มีเนะ อีเหมี่ยว ม่อย โกะ) คันนี้ก็มีเม่น บ๊วยกับกิ๊ฟ ตอนแรกกะว่าไอ้เม่นแม่งขับช้าแหงๆ ที่ไหนได้ ไอ้เม่นเหยียบ140ตลอด - - เลยถึงเป็นคันแรก กะว่าคืนนี้กรูได้เที่ยวต่อแน่ๆ แต่(กรูไม่อยากให้มันมีแต่เล้ยยย)
22.30
ไอ้เม่นขับถึงพัยาเหนือละ กำลังจะโทรไปถามทางไปโรงแรม ทันใดนั้น ไอ้เนะก็โทรมา
รถเนะยางแตก
อ้าว ชิบหายละ ถามว่าเป็นไงมั่งแม่งก็คุยกันไม่ค่อยไม่รู้เรื่อง อีเหมี่ยวก็ไม่ยอมบอกรายละเอียด อยู่แถวไหนก็ไม่รู้อีก เจือกขับวนผิดทาง แต่สรุปก็คือ(เพิ่งรู้ตอนมันมาถึง) รถเนะไปตกหลุม เพราะว่าทางมันมืดมาก ยางเลยแตกไป2เส้น แม็กซ์ดุ้ง งงสิมึง ศัพท์เหี้ยไรวะ แม็กซ์ดุ้ง (ดุ้ง adj. = แหก เบี้ยว บิด) แล้วก็ได้วิธีซ่อมแปลกๆที่กรูก็ฟังมันไม่เข้าใจว่ะ (อีเหมี่ยวมันเล่าไปด่ามันเอง) ซ่อมเสร็จเค้าก็บอกว่าห้ามขับเกิน 50 km/hr คืนนี้เนะเลยตะคริวกินไป เพราะต้องเหยียบคันเร่งค้างท่าเดิมตลอด(แต่มันยังอุตส่าห์ไปแซงรถที่วิ่ง 30km/hr อีก เฮ้อ ทำไปได้) กว่าไอ้เนะจะมาถึงพัทยาก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนละ แต่ละคนก็โทรมเต็มที่ แผนว่าจะไปเที่ยวเลยต้องพับไป ก็เลยไปหาที่นอนแทน พอดีได้ห้องมาสองห้อง พวกผู้หญิงก็นอนที่แอมบาสเดอร์ไป ส่วนเม่น โกะ บ๊วย ไปนอนที่พินนาเคิล กว่าจะได้นอนก็ตี3 ตี4 (นัดกันว่าตื่น 8 โมงเช้า)
4.00 - 10.00
คืนนี้เป็นคืนที่โหดร้ายกับบ๊วยมาก (ซิกๆ) คือว่าที่นอนมันเป็นเตียงเดี่ยวสองเตียง ก็เลยเอามาชนกันแล้วบ๊วยนอนตรงกลาง ไอ้เชี่ยโกะเจือกฝันแปลกๆ หันมากอดกรูอยู่ได้ บ๊วยก็พยายามถีบๆมันออกไป แต่ถีบไม่ไปว่ะ(หนัก) พอจะเถิบไปหาไอ้เม่น ไอ้เม่นก็เจือกเอาขามาพาดกรูอีก ถีบก็ไม่ไป(ไอ้นี่หนักกว่าอีก) สรุปคืนนี้บ๊วยก็หลับๆตื่นๆทั้งคืน เพราะว่าต้องคอยระวังตรูดจากไอ้สองคนนี้ (มันมาบอกตอนเช้าว่าหลับสบายโคตรๆ กรูล่ะอยากถีบ)
จบภาค1 11月15日 Forensicสัปดาห์นี้เรียนนิติเวชล่ะ
เป็นภาคที่มีแต่คนบอกว่าส งานโคตรเยอะ
เอาเข้าจริงๆไม่เห็นมันจะเยอะเลยนี่หว่า
สงสัยเพราะอ.มณีวรรณไม่อยู่มั้ง
ก็เลย ชิว ไปอีก1บล็อก 555+
วันนี้มีเรื่องซวยๆจนได้
ดันเจอวีจี้กลางโรงอาหาร - -"
โดนไล่ไปตัดผมก่อนวันศุกร์นี้
แล้วกรูจะเอาเวลาไหนไปตัดฟระ
(จริงๆมันก็ไม่ได้ยาวเลยน้า แค่มันปิดหูเอง)
ซวยอิ๊บอ๋าย 11月5日 ลอยๆกระทงวันนี้วัน ขึ้น15ค่ำเดือน12
ฮ่าๆ วันลอยกระทงนั่นเอง
ปีนี้ก็เหมือนเดิม ไปเดินเล่นที่งาน
งานส่วนใหญ่ก็เดิมๆ มีซุ้มเล่นเกม ขายของกิน
ที่เปลี่ยนไปก็มีแค่ อายุที่มากขึ้น
แม้แต่คนที่ไปลอยด้วยก็คนเดิม
อย่าคิดว่าสาวที่ไหน ตรูไปลอยกับไอ้อู๋
(ถ้าเป็นไปได้ตรูอยากเอาน้องรหัสมันมาลอยด้วยมากกว่าว่ะ -*-)
มันก็บ่นเหมือนเดิมว่า เมื่อไหร่กูจะได้มาลอยกับสาววะ
เห้ออู๋ ปีนี้มึงก็คงได้ลอยที่นี่เป็นปีสุดท้ายแล้วว่ะ
แต่เพิ่งสังเกตแฮะว่าน้องปี1ปีนี้น่ารักมากมาย โอ้ว
ทำไมตอนกูเป็นสตาฟระเบียบอยู่ข้างหน้าถึงมองไม่เห็นวะ
สงสัยต้องไปหาเด็กมากินซักคนแล้ว หึหึ 10月31日 Happy Minor Dayไม่ได้อัพบล็อกมานาน น น น น น
เกือบปีแล้วนี่หว่า 555
ช่วงนี้ไหนๆก็ว่างแล้ว มาอัพซักหน่อยก็ดี เห็นด่ามาหลายคนละ
ตอนนี้เรียน Radiotherapy อยู่
แสนสบาย เหมาะสมกับเรามากๆ 555
ถ้าไม่ติดขัดอะไร ก็น่าจะเรียนต่อ RT นี่แหละ
มีเวลาให้ครอบครัว คุณภาพชีวิตก็ดี
กรุณาอย่าบังคับให้ผมเรียน med เลยครับ
4月12日 pre shong kran dayพรุ่งนี้ก็จะถึงวันสงกรานต์แล้ว แต่ปีนี้ไปไหนไม่ได้ เพราะต้องอยู่เวร เศร้า อยู่เวรวันพฤหัสกับวันอาทิตย์ เลยว่างแค่สองวัน แถมว่างไม่ตรงกับเพื่อนอีก เซ็งเลย สงสัยต้องนั่งเล่น นอนเล่นอยู่หอทั้งวันแน่ๆ จะไปเล่นสาดน้ำกับเค้าก็เบื่อแล้วอ่ะ ร้อนด้วย หรือว่าเรามันแก่เกินไปแล้วหว่า เง้อ 4月9日 weekendวันหยุดเสาร์ อาทิตย์
นานมากเลยที่ไม่ได้มีความรู้สึกว่าวันเสาร์อาทิตย์เป็นวันหยุด
ที่ผ่านมาวันสุดสัปดาห์ ก็ยังเป็นวันที่ต้องไปราวน์ตลอด
ยิ่งถ้าวันไหนอยู่เวรด้วย นี่แทบจะร้องไห้
โดยเฉพาะเวรศัลย์ กับคนบางคน
แต่จากนี้ไปกรูจะสบายแล้ว 555+
อย่างน้อยก็ไม่ต้องอยู่กับไอ้พวกจู้จี้จุกจิก ชอบสั่งงาน แถมเบื๊อกอีกตะหาก
คนไหนก็ลองเดาดูละกัน รับรองว่าถูกภายใน3ชื่อแรก
ไปทำ journal ต่อละ 4月6日 เปิดเทอมใหม่ ชีวิตสดใส วู้วววได้เวลาเริ่มตั้งใจมาอัพบล็อกซะที หลังจากถูกคะยั้นคะยอให้อัพหลายทีแล้ว แต่ก็ขี้เกียจ เลยดองมาตลอด 555 ตอนนี้ขึ้นปี5แล้ว เริ่มต้นปีใหม่ด้วยบล็อก ENT แสนสบายๆ บล็อก minor นี่มันสบายจริงๆ ราวน์7โมงครึ่ง ช่วงบ่ายก็ lecture ตลอด จารย์ก็ใจดี พี่ก็น่ารัก อิอิ (เมทบอกว่าชื่อพี่เมย์) หวังว่าบล็อกนี้คงเป็นบล็อกที่มีความสุขนะ ^^ |
|||||||
|
|
